Καλησπέρα σε όλους τους αναγνώστες του PAOKDAY.gr. Από σήμερα θα έχω τη δική μου «γωνία» στην πλατφόρμα και κάπου εδώ, οφείλω να ευχαριστήσω τον Στέλιο Παπαντωνίου για την πρόσκληση-πρόκληση που μου δίνεται. Να μην σας κουράσω όμως τις ευχαριστίες και τους χαιρετισμούς που επιβάλλεται να γραφτούν -πρώτο κείμενο γαρ-, ας περάσω κατευθείαν στο ψητό.
ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκός έμειναν στη λευκή ισοπαλία το βράδυ της Κυριακής. Καταρχάς, από τη στιγμή που δεν μπορείς να κερδίσεις, βασικός νόμος του ποδοσφαίρου είναι να μην ηττηθείς. Η άμυνα εξάλλου δίνει πρωταθλήματα και ο ΠΑΟΚ αυτό ακριβώς έκανε.
Προσωπικά, μένω ευχαριστημένος από την εικόνα της ομάδας και εξηγούμαι. Ο δικέφαλος του βορρά μπήκε από το πρώτο λεπτό σοβαρός και σε καμία περίπτωση νωθρός, όπως για παράδειγμα στα περσινά ντέρμπι. Μία άμυνα στιβαρή, που απειλήθηκε σοβαρά μονάχα στη λήξη του πρώτου μέρους (σουτ Πελίστρι) και στη λήξη του αγώνα (γυριστό Ιωαννίδη). Δέχθηκε, από μία ομάδα εκατομμυρίων και αστέρων, μονάχα δύο φάσεις σε ενενήντα λεπτά. Μεσοαμυντικά, το σύνολο του Λουτσέσκου παίρνει άριστα. Φοβόμασταν άπαντες τον Μιχαηλίδη, ο οποίος απεδείχθη λίρα εκατό απέναντι στον Ιωαννίδη. Του δημιούργησε τέτοια νευρικότητα κατά τη διάρκεια του αγώνα, έπαιξε τόσο με το μυαλό του, που όχι μόνο του πήρε την κάρτα (για διαμαρτυρία), αλλά τον έθεσε για μεγάλο διάστημα εκτός αγώνα.
Σβαμπ και Οζντόεφ, ναι μεν υστερούν σε ταχύτητα, ωστόσο για μεγάλο διάστημα του αγώνα κυριάρχησαν στον χώρο του κέντρου. Προσωπικά, φοβόμουν το αντίπαλο επιθετικό τρανζίσιον. Όμως, με εξαίρεση τη φάση Πελίστρι, αμφότεροι δεν εκτέθηκαν σε άλλη περίπτωση. Πρακτικά, πρόκειται για τις… αλλαγές του Λουτσέσκου, καθώς όλοι περιμένουμε τους Καμαρά και Μπακαγιόκο να πάρουν αργά ή γρήγορα φανέλα βασικού. Όταν λοιπόν κυριαρχούν οι αλλαγές σου απέναντι στους Αράο και Μαξίμοβιτς, τότε μονάχα ευχαριστημένος μπορείς να μείνεις.
Εκεί όπου προβληματίστηκα, αλλά δεν προβληματίζομαι σε βάθος χρόνου, είναι μεσοεπιθετικά. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι συνέβη και Τάισον, «Ντέλιας» και Ζίφκοβιτς ήταν, όλοι μαζί, σε κακή ημέρα. Η μπάλα έφτανε στα πόδια τους, αλλά δεν είδαμε ούτε μία ενέργεια. Για μία κακή εμφάνιση προφανώς θα τους δικαιολογήσουμε και δεν θα τους μηδενίσουμε, όμως καταλάβαμε άπαντες πως όταν η μεσοεπιθετική γραμμή βρίσκεται σε τόσο κακή ημέρα, το ματς θα στραβώσει. Ευτυχώς η άμυνα στάθηκε στο ύψος της και ήρθε τουλάχιστον ο βαθμός (δεν το θεωρώ επιτυχία), καθώς ενδεχόμενη ήττα θα έφερνε φυσικά διαφορετική επόμενη ημέρα, με γκρίνια και δυσαρέσκεια.
Ακολουθεί ο Βόλος. Διόλου εύκολη αναμέτρηση. Ο ΠΑΟΚ άλλωστε παραδοσιακά δυσκολεύει εαυτόν. Περιμένω να δω Κόλεϊ το Σάββατο, πιθανώς να πάρουν χρόνο Γκόμεζ και Μπακαγιόκο, πιθανολογώ πως θα πάρουν χρόνο και οι Σορετίρε, Μουργκ, Ντεσπόντοφ. Ναι, έχουμε ακόμη αρκετές ημέρες, ωστόσο με τη Γαλατασαράι και τον Άρη να ακολουθούν, ξέρουμε τι να περιμένουμε!
ΥΓ. Εάν, λέω εάν, όλες οι διαιτησίες στα ντέρμπι είναι ανάλογες του Βίντσιτς, τότε δεν θα υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ που θα μπορεί να γκρινιάξει για τη διαιτησία. Ο Σλοβένος πήρε σε όλα άριστα.
ΥΓ1. Στον Ολυμπιακό σιγά – σιγά θα φανούν οι απώλειες τον Φορτούνη, Ποντένσε, Όρτα. Δεν είναι μονάχα αγωνιστικό το πρόβλημα, καθώς δεν υπάρχει κάθετο ποδόσφαιρο, αλλά είναι πλέον και θέμα ηγετών. Ο Παναθηναϊκός έχει καλούς παίκτες, έχω ωστόσο τους ενδοιασμούς μου για τον προπονητή. Στην ΑΕΚ θα δώσω χρόνο, διότι μεσοεπιθετικά είναι σε πολύ καλό επίπεδο, αμυντικά όμως δεν με πείθει!
