Το βράδυ της Τετάρτης ο ΠΑΟΚ προκρίθηκε στον τελικό πριν από την έναρξη του αγώνα. Προκρίθηκε όταν στην καθιερωμένη ιεροτελεστία της Τούμπας πριν από κάθε αγώνα, την μαλλέτα από το τύμπανο πήρε η μητέρα του Χρήστου, ενός εκ των παιδιών που χάθηκαν τόσο άδικα στην Ρουμανία, δίνοντας το σύνθημα να σειστεί η Τούμπα από την ιαχή του «ΠΑΟΚ» και του «Αδέρφια Ζείτε».
Γράφει ο Παναγιώτης Μαυρόπουλος
Είναι σαφές πως ο οργανισμός του ΠΑΟΚ βρίσκεται ακόμα σε κατάσταση πένθους και είναι λογικό, καθώς το συμβάν είναι ακόμα νωπό. Οι σημαίες μεσίστιες, τα μοναδικά πανό αφιερωμένα σε αυτά τα παιδιά, ενώ στο πέταλο κυματίζει μόνο μια σημαία που αναγράφει «Αδέρφια Ζείτε». Τα συνθήματα ως επί το πλείστον αφιερωμένα σε αυτούς. Οι επισκέψεις στο γήπεδο πλέον δημιουργούν ένα σφίξιμο και αυτό θα κρατήσει καιρό.
Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση η ομάδα έπρεπε να αγωνιστεί και πάλι, σε μια περίοδο που έχει στο διάβα της μαζεμένα παιχνίδια που πρέπει να ανταποκριθεί σε υψηλή ένταση. Η ζωή χωρίς τον «Ντέλια» είναι δύσκολη στο κομμάτι της δημιουργίας. Η αγωνία για τον Μεϊτέ τελείωσε όταν έβγαλε την προθέρμανση. Το 0-1 της «Λεωφόρου» έδινε ένα ισχνό προβάδισμα.
Σε κανένα σημείο του αγώνα ο Δικέφαλος δεν απειλήθηκε από τις βαθιές μπαλιές που επιχειρούσαν οι φιλοξενούμενοι. Ο τραυματισμός του Πέλκα, έφερε διπλή αλλαγή, με τον Λουτσέσκου να περνάει στην αναμέτρηση τους Γιακουμάκη και Χατσίδη. Η μοίρα τα έφερε έτσι με αυτούς τους δύο να είναι αυτοί που σφράγισαν την πρόκριση στον τελικό. Ο νεαρός σέρβιρε στο 70ο λεπτό στον φορ των «ασπρόμαυρων» ο οποίος με περιπετειώδη τρόπο έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, ενώ λίγα λεπτά αργότερα ήταν η σειρά του να χριστεί σκόρερ.
Η ομάδα βρήκε τον τρόπο να πάρει αυτό που θέλει. Με πολλούς παίχτες να παίζουν συνεχόμενα σε υψηλή ένταση ανά λίγες ημέρες. Είναι συγκλονιστική ωστόσο η αυταπάρνηση που δείχνουν. Ο τρομερός Κένι με άπειρα τρεξίματα και σημαντικές επεμβάσεις, ο άρχοντας της μεσαίας γραμμής Μεϊτέ, ο εξαιρετικός Οζντόεφ, ο ανεβασμένος Μπάμπα που ναι μεν δεν είναι ο ίδιος με την πρώτη χρονιά της επιστροφής του, όμως πρέπει να συντηρήσει δυνάμεις και είναι ιδιαίτερα σημαντικός ακόμα και έτσι. Δεν θέλω να αδικήσω κανέναν. Η προσπάθεια που κάνουν μέσα σε όλο αυτό το βουνό που έχουν να ανέβουν είναι συγκλονιστική.
Παρά τις κρίσεις στην αρχή της χρονιάς, παρά τα απίστευτα λόγια του καλοκαιριού πως «θα τερματίσουμε κάτω από τον Άρη», ο ΠΑΟΚ είναι η μόνη ομάδα που είναι εντός τριών στόχων. Διεκδικεί το πρωτάθλημα και είμαι πεπεισμένος πως θα το παλέψει μέχρι τέλους, βρίσκεται στον τελικό του Κυπέλλου, ενώ πέρασε και στην ενδιάμεση φάση του Europa League, έχοντας αντιμετωπίσει ομάδες με μεγάλο βαθμό δυσκολίας. Ένα σύνολο έτοιμο να «πεθάνει» στο γήπεδο για τους συμπαίχτες, τον κόσμο και φυσικά τον προπονητή που το έχει δημοιυργήσει όλο αυτό.
