Έναν αιώνα, παρά τρία χρόνια, συμπληρώνει σήμερα ο μεγαλύτερος σύλλογος της Βορείου Ελλάδος. 97 συναπτά έτη, μέσα ανέμους και φουρτούνες είναι ακόμα εδώ και θα είναι για πάντα. Γράφει ο Παναγιώτης Μαυρόπουλος.
Γιορτάζει η Θεσσαλονίκη, ο Βορράς ολόκληρος και κάθε γωνία του πλανήτη, όπου υπάρχει το στίγμα του ΠΑΟΚ. Ένας σύλλογος που δεν του χαρίστηκε τίποτα, να παλεύει όλα αυτά χρόνια κόντρα σε θεούς και δαίμονες, ακόμα και πριν την ίδρυση του. Ιδρυτές του, άνθρωποι οι οποίοι έχασαν τα πάντα, ήρθαν στην χώρα τους ως ξένοι, ώστε να φτιάξουν μια νέα ζωή για αυτούς και τους απόγονους τους.
Κάποιοι από αυτούς ήθελαν να δημιουργήσουν κάτι, που θα έμενε ως παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές. Και εγένετο ΠΑΟΚ. Μια ομάδα προσφύγων, ένα αποκούμπι για όλους αυτούς που έχασαν τα πάντα στις πατρίδες του, ανοιχτό φυσικά και στον ντόπιο πληθυσμό. Άθελα του εξελίχθηκε σε κίνημα, κόντρα σε ένα αθηνοκεντρικό κράτος. Η φωνή του Βορρά και της Μακεδονίας, όταν όλα γινόντουσαν για τους Νότιους. Στέκεται περήφανο μέχρι σήμερα και θα συνεχίσει να κάνει περήφανη την πόλη και όλη την Βόρεια Ελλάδα.
Αν δεν είσαι ένας από εμάς δεν θα καταλάβεις ποτέ, πως είναι να «νιώθεις την ζωή σου στα χαμένα». Τα χρόνια περάσανε, γιατρειά δεν βρήκαμε και ακολουθάμε πιστά του Δικέφαλου Αετού.
Χρόνια πολλά Δικέφαλε
