Το παραπάνω γνωστό σύνθημα ακούστηκε το βράδυ της Τετάρτης έξω από τα αποδυτήρια του γηπέδου της Τούμπας . Είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια τέτοιου τύπου αποδοκιμασίες αποτελούσαν μάλλον την εξαίρεση που επιβεβαίωνε τον κανόνα των επιτυχιών.
Είναι γεγονός πως η φετινή χρονιά δεν εξελίχθηκε όπως αναμενόταν από τους φίλους του Δικεφάλου του Βορρά. Ωστόσο αυτή η εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει η ομάδα στη διαδικασία των play off ξεπερνά κάθε φαντασία .Ένα σύνολο χωρίς συνοχή, χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Ένα σύνολο που παραπέμπει περισσότερο σε συνονθύλευμα παρά σε ομάδα.
Πολλές οι απουσίες ναι, όμως και αυτοί που παίζουν βρίσκονται σε κακή φυσική και ψυχολογική κατάσταση . Τα κάστανα από τη φωτιά κλήθηκαν να βγάλουν οι μικροί από τη Κ-20 του Γκαρσία. Μία ο Τζόλης με την έκρηξη και την ενέργεια του και μια ο Μιχαηλίδης με το άπιαστο χτύπημα φάουλ στο Γεντί Κουλέ. Αυτοί ίσως αποτελούν και το μόνο κέρδος από τη διαδικασία του μίνι πρωταθλήματος. Ειδικά ο Μιχαηλίδης έχει στοιχεία τα οποία είναι ικανά ,αν φυσικά δουλέψει, να τον οδηγήσουν σε μεγάλο club του εξωτερικού.
Οι στυλοβάτες της περασμένης ένδοξης τριετίας μοιάζουν σα να χουν μείνει από δυνάμεις. Η απογοητευτική εικόνα του Μπίσεσβαρ, η μειωμένη απόδοση του Μαουρίτσιο, η φετινή αστάθεια των Βαρέλα , Μάτος σε συνδυασμό με τους αλλεπάλληλους τραυματισμούς των αρχηγών Πέλκα , Κρέσπο και Βιεϊρίνια έχουν οδηγήσει σε πτώση όλο το γκρουπ.
Μέσα σε όλα αυτά ήρθε και η ατυχία με τον Μίσιτς, τον πιο καλό και σταθερό παίκτη των ασπρόμαυρων φέτος, και η κατάσταση επιδεινώθηκε. Ο ΠΑΟΚ χωρίς τον Κροάτη μοιάζει κομμένος στα δύο, μοιάζει να του λείπει το μυαλό , ο playmaker , ο άνθρωπος που έδινε ηρεμία και ποιότητα κυρίως στην ανάπτυξη του παιχνιδιού.
Ευθύνη μεγάλη φέρει και ο προπονητής. Πράγματι , ο Αμπέλ Φερέιρα φαίνεται να χει χάσει την όποια αυτοπεποίθηση του . Οι παρεμβάσεις του στο παιχνίδι περισσότερο επιβαρύνουν παρά βελτιώνουν την κατάσταση. Αναφέρομαι φυσικά στις αψυχολόγητες αλλαγές που κατά καιρούς κάνει ,με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον επαναληπτικό στο Καραϊσκάκη όπου στην ουσία αποσυντόνισε την ομάδα.
Ναι δεν του πήραν τους παίκτες που ήθελε έτσι ώστε να εφαρμόσει την αγωνιστική του φιλοσοφία .Αυτός ήθελε να παίξει επιθετικό ποδόσφαιρο με δύο for και σχηματισμό το κλασσικό 4-4-2.
Αυτό όμως απαιτεί δύο box to box κεντρικούς μέσους με πνευμόνια που να πατάνε και στις δύο περιοχές. Απαιτεί επίσης τουλάχιστον έναν επιθετικό killer που να μετουσιώνει τη μισή φάση σε γκολ και έναν ακόμα πιο τεχνίτη που να κινείται πιο ελεύθερα δημιουργώντας προβλήματα στις αντίπαλες άμυνες.
Δείτε το φετινό ρόστερ του Π.Α.Ο.Κ . και αναλογιστείτε πόσους παίκτες έχουμε με τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Άλλωστε, όπως θα έλεγε και μια ψυχή από το εξωτικό Εστορίλ ,δεν μπορείς να έχεις σαρδέλες στο τραπέζι και να περιμένεις να έχουν γεύση αστακού ….
Είναι όμως οι παίκτες του Δικεφάλου του Βορρά σαρδέλες; Είναι σαρδέλες οι παίκτες που κατέκτησαν τρία κύπελλα και (αγωνιστικά) δύο πρωταθλήματα; Προφανώς και όχι… Ναι μπορεί να μη ταιριάζουν στην αγωνιστική φιλοσοφία του προπονητή, ναι μπορεί φέτος να παρουσιάζουν παρατεταμένο ντεφορμάρισμα, αδιαμφισβήτητα όμως διαθέτουν ποιότητα , προσωπικότητα και ταλέντο .
Επομένως στη ζυγαριά οι ευθύνες σαφώς γέρνουν προς την πλευρά του Πορτογάλου τεχνικού . Και αυτό γιατί κακά τα ψέματα πήρε μια ομάδα πρωταθλήτρια , γεννημένη νικήτρια και μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο κατάφερε να την μετατρέψει σε ένα σύνολο χωρίς πάθος, στόχο και προσανατολισμό .
Κλείνοντας , αναμφίβολα είναι βαριά του Π.Α.Ο.Κ. η φανέλα και αυτό το μήνυμα οφείλουν να το λάβουν άπαντες στο αγωνιστικό τμήμα. Υποχρεούνται λοιπόν, παίκτες και προπονητής να πεισμώσουν και να ολοκληρώσουν την χρονιά με αξιοπρέπεια.
Οι άνθρωποι οι οποίοι μας χάρισαν τόσες χαρές τα τελευταία χρόνια πρέπει να κυνηγήσουν τον τελευταίο φετινό στόχο , την κατάκτηση της δεύτερης θέσης που οδηγεί στα προκριματικά του Champions League. Όσο για τον κόσμο του Π.Α.Ο.Κ. , οφείλουμε και εμείς να μη μηδενίζουμε και να μη ξεχνάμε πως αυτή η ομάδα είναι η πιο επιτυχημένη (βάση τίτλων ) στη ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος.
Ναι έχουμε χίλια δίκια για το φετινό κατάντημα ,αλλά ας μην επιβεβαιώσουμε το γνωστό ρητό : «ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος».
