Ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε δίκαια στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, σε ένα παιχνίδι όπου οι «πράσινοι» ήταν καλύτεροι στη μεγαλύτερη διάρκεια και έδειξαν περισσότερα πράγματα μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Η αποβολή του Ελουστόντο πολύ νωρίς ασφαλώς άλλαξε τα δεδομένα και έκανε από νωρίς δύσκολη τη διαχείριση για τον Αλέσιο Λίσι. Ήταν, όμως, μια αποβολή που μπορεί να χαρακτηριστεί δίκαιη και δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για τη συνολική εικόνα του ΠΑΟΚ.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα από το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ.
Ο ΠΑΟΚ είχε σοβαρές αδυναμίες και αυτές δεν δημιουργήθηκαν επειδή έμεινε με δέκα παίκτες. Η αριθμητική ανισορροπία έκανε ασφαλώς τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα, όμως η ομάδα του Λίσι είχε προβλήματα τόσο στην ανάπτυξη όσο και στην κατοχή, στις δεύτερες μπάλες, στην κυκλοφορία και κυρίως στην παραγωγή παιχνιδιού.
Μέσα σε αυτή την εικόνα, ο μοναδικός που πραγματικά διασώθηκε ήταν ο Γίρι Παβλένκα.
Ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ κράτησε την ομάδα του όρθια όσο μπορούσε. Η απόκρουση στο πέναλτι ήταν η κορυφαία στιγμή του, όμως δεν ήταν η μοναδική. Οι επεμβάσεις του σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης έδωσαν στον Δικέφαλο χρόνο και ελπίδα να παραμείνει στο παιχνίδι.
Θετική παρουσία είχε και ο Σερίφ Εντιαγέ. Ο Σενεγαλέζος ήταν ουσιαστικά μόνος του στην επίθεση. Πάλεψε, έδωσε μάχες με τους κεντρικούς αμυντικούς του Παναθηναϊκού, προσπάθησε να παίξει με πλάτη και έδειξε στοιχεία που μπορούν να φανούν χρήσιμα στη συνέχεια. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν είχε τις απαραίτητες βοήθειες.
Και κάπου εδώ μπαίνει στην εξίσωση η διαιτησία.
Ο ΠΑΟΚ δικαιολογημένα διαμαρτύρεται για τη φάση του Εντιαγέ. Η παράβαση φαίνεται ξεκάθαρη και προκαλεί εύλογα απορία το γεγονός ότι το VAR δεν παρενέβη, σε μια φάση που μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες του αγώνα.
Η αντίδραση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ ήταν επίσης διαφορετική αυτή τη φορά. Πέρα από τον Στεφάν Λανουά, στο κάδρο μπήκε και η ΕΠΟ του Μάκη Γκαγκάτση για πρώτη φορά. Είναι μια διαφοροποίηση σε σχέση με τις προηγούμενες τοποθετήσεις και έχει τη δική της σημασία.
Όμως εδώ χρειάζεται προσοχή.
Άλλο η διαιτησία και άλλο η αγωνιστική εικόνα.
Ο ΠΑΟΚ έχει κάθε δικαίωμα να καταγγείλει μια διαιτητική απόφαση που θεωρεί λανθασμένη. Έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει εξηγήσεις για το πέναλτι που δεν δόθηκε. Δεν πρέπει, όμως, να επιτρέψει αυτή η συζήτηση να σκεπάσει όσα φάνηκαν μέσα στο γήπεδο.
Γιατί στο ΟΑΚΑ φάνηκαν αδυναμίες που ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να δουλέψει και να διορθώσει.
Αν η συζήτηση περιοριστεί αποκλειστικά στη διαιτησία, υπάρχει ο κίνδυνος να χαθεί το πραγματικό πρόβλημα. Και αυτό θα ήταν λάθος. Μια μεγάλη ομάδα οφείλει να μπορεί να βλέπει ταυτόχρονα δύο πράγματα: να απαιτεί το δίκαιο από τους διαιτητές και παράλληλα να κάνει την αυτοκριτική της.
Ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται να διαλέξει ανάμεσα στα δύο.
Μπορεί να πει ότι αδικήθηκε στη συγκεκριμένη φάση και ταυτόχρονα ότι δεν ήταν αρκετά καλός αγωνιστικά.
Αυτό είναι το πιο δύσκολο, αλλά και το πιο χρήσιμο συμπέρασμα.
Η ήττα από τον Παναθηναϊκό δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ούτε ως αποκλειστικά προϊόν της διαιτησίας ούτε ως μια απλή κακή βραδιά που μπορεί να ξεχαστεί. Είναι ένα παιχνίδι που έβγαλε στην επιφάνεια συγκεκριμένα αγωνιστικά ζητήματα και αυτά πρέπει να μπουν στο μικροσκόπιο του Λίσι και των ανθρώπων που αποφασίζουν.
Η διαιτησία πρέπει να αξιολογηθεί ξεχωριστά.
Η αγωνιστική εικόνα πρέπει να αξιολογηθεί επίσης ξεχωριστά.
Και από τις δύο αξιολογήσεις πρέπει να προκύψουν κινήσεις.
Γιατί ο ΠΑΟΚ δεν έχει την πολυτέλεια να κοιτάζει μόνο τι έγινε εις βάρος του. Πρέπει να κοιτάξει και τι δεν έκανε ο ίδιος σωστά.
Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Και αν ο Δικέφαλος θέλει πραγματικά να προχωρήσει μπροστά, θα πρέπει να αντιμετωπίσει και τα δύο.
