Ο ΠΑΟΚ πήγε στο Περιστέρι έχοντας αρκετά πράγματα να κουβαλήσει στην πλάτη του. Τη δύσκολη εκκίνηση, τον αποκλεισμό από τη Μπραν, την πίεση που φυσιολογικά μεγαλώνει όταν τα αποτελέσματα δεν έρχονται και, πάνω απ’ όλα, την ανάγκη να σταματήσει εδώ και τώρα οποιαδήποτε συζήτηση περί εσωστρέφειας.
Το έκανε με τον τρόπο που χρειαζόταν.
Βρέθηκε πίσω στο σκορ στην πρώτη ουσιαστική επιθετική προσπάθεια του Ατρόμητου, σε ένα γήπεδο που δεν έχει προσφέρει ιδιαίτερα ευχάριστες αναμνήσεις στον Δικέφαλο. Αυτή τη φορά, όμως, δεν λύγισε. Δεν παρασύρθηκε από το άγχος. Δεν άφησε ένα στραβό ξεκίνημα να καθορίσει ολόκληρο το παιχνίδι.
Αντέδρασε και γύρισε την κατάσταση.
Και αυτό, για έναν ΠΑΟΚ που ακόμη ψάχνει τις ισορροπίες του, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από όσο δείχνει μια απλή ματιά στη βαθμολογία.
Όταν χρειάστηκε προσωπικότητα, εμφανίστηκε ο Πέλκας
Σε τέτοια παιχνίδια χρειάζεσαι ποδοσφαιριστές που θα βγουν μπροστά όταν η μπάλα… καίει.
Ο Δημήτρης Πέλκας το έχει αυτό μέσα στην ομάδα.
Δύο φορές έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Χουτεσιώτη και, χωρίς υπερβολή, υπενθύμισε σε όλους ότι είναι ένας από τους παίκτες που μπορούν να σηκώσουν βάρος στους ώμους τους.
Ο ΠΑΟΚ θα χρειαστεί πολύ τον Πέλκα τους επόμενους μήνες. Όχι μόνο για τα γκολ του, αλλά κυρίως για την εμπειρία και την προσωπικότητα που κουβαλάει. Η σεζόν είναι μεγάλη και μπροστά υπάρχουν παιχνίδια στα οποία δεν θα αρκεί μόνο η ποιότητα. Θα χρειαστεί χαρακτήρας.
Και στο Περιστέρι τον έβγαλε.
Αντίστοιχα, ο Τάχα Άλι ήταν ίσως ο ποδοσφαιριστής που δημιούργησε τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο στην άμυνα των γηπεδούχων. Με την ταχύτητα και την εκρηκτικότητά του ήταν διαρκής πηγή κινδύνου και έδωσε στον ΠΑΟΚ ακριβώς αυτό που χρειάζεται σε τέτοιες αναμετρήσεις: έναν παίκτη ικανό να αλλάξει τα δεδομένα μόνος του.
Όσο για τον Όγκνιεν Ούγκρεσιτς, η σταδιακή άνοδός του είναι μία ακόμη παράμετρος που μπορεί να αποδειχθεί σημαντική. Όταν αρχίσει να ανεβάζει πραγματικά στροφές, ο Λύσι θα έχει μία επιπλέον λύση πίσω από τον φορ και περισσότερες δυνατότητες για να αλλάζει τη μορφή της ομάδας του.
Δεν ήταν τέλειος. Ήταν όμως αποτελεσματικός.
Και αυτή είναι μια σημαντική διαφορά.
Ο ΠΑΟΚ δεν έκανε στο Περιστέρι την τέλεια εμφάνιση. Είχε αδυναμίες και στιγμές που έδωσε δικαιώματα. Όμως αυτή τη φορά είχε κάτι που του έλειψε σε προηγούμενα παιχνίδια: αποτελεσματικότητα στις κρίσιμες στιγμές.
Ο Γκρεγκ Τέιλορ ήταν από τους ποδοσφαιριστές που έδωσαν ισορροπία στη μεσαία γραμμή και έκαναν τη δουλειά που πολλές φορές δεν φαίνεται στα highlights. Καλό παιχνίδι από τον Τζόντζο Κένι, θετικός ο Ράχμαν Μπάμπα, ενώ ο Αρίτζ Ελουστόντο κινήθηκε σε ικανοποιητικό επίπεδο.
Ο Σερίφ Εντιαγέ πάλεψε, όπως κάνει στα περισσότερα παιχνίδια του, ενώ Ζίβκοβιτς και Ζαφείρης είχαν περισσότερες καλές στιγμές παρά λανθασμένες αποφάσεις.
Στην άλλη πλευρά, ο Παντελής Χατζηδιάκος δεν μπόρεσε για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι να πείσει. Το σφίξιμο στη γάμπα τον έβγαλε από το ματς στην ανάπαυλα, αλλά η αντικατάστασή του δεν αποδιοργάνωσε τον ΠΑΟΚ.
Και εδώ βρίσκεται μία ακόμη θετική είδηση.
Ο Γιάννης Μιχαηλίδης μπήκε στο γήπεδο και ήταν «λίρα εκατό». Στάθηκε με σοβαρότητα, κέρδισε τις μάχες του και έδειξε ότι μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη επιλογή στο κέντρο της άμυνας.
Ο Παβλένκα, αντίθετα, έβγαλε ξανά ορισμένες στιγμές αστάθειας. Όχι κάτι που να ακυρώνει την παρουσία του, αλλά σίγουρα κάτι που ο ίδιος και ο προπονητής του θα θέλουν να περιορίσουν.
Και όσο περνούσε η ώρα, οι αλλαγές του Λύσι έπρεπε να υπηρετήσουν έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο: να μη χαθεί αυτό που είχε χτιστεί.
Χατσίδης, Σανταμαρία, Μύθου και Θυμιάνης ανταποκρίθηκαν σε σημαντικό βαθμό και βοήθησαν την ομάδα να διαχειριστεί το άγχος των τελευταίων λεπτών.
Δύο νίκες και τώρα… τα δύσκολα
Ο ΠΑΟΚ έκανε το «2 στα 2» μετά τη νίκη επί του Λεβαδειακού.
Η ψυχολογία ανεβαίνει. Η πίεση πέφτει λίγο. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό πριν από μία εβδομάδα που μόνο εύκολη δεν είναι.
Ο ΟΦΗ στην Τούμπα την Τετάρτη.
Ο Παναθηναϊκός στο ΟΑΚΑ την Κυριακή.
Εκεί θα αρχίσουν να φαίνονται ακόμη περισσότερα.
Γιατί μία ομάδα μπορεί να διορθώσει αρκετά πράγματα όταν αντιμετωπίζει έναν αντίπαλο χαμηλότερης δυναμικότητας. Στα ντέρμπι, όμως, οι λεπτομέρειες γίνονται καθοριστικές.
Ο ΠΑΟΚ θα χρειαστεί να είναι πιο συμπαγής. Να έχει καλύτερες αποστάσεις. Να κάνει λιγότερα λάθη. Να εκμεταλλεύεται περισσότερο τις ευκαιρίες του.
Και φυσικά, να έχει περισσότερες λύσεις.
Ο Ντιέγκο Κόστα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη.
Η επικείμενη άφιξη του Ντιέγκο Κόστα δείχνει προς ποια κατεύθυνση κινείται ο μεταγραφικός σχεδιασμός.
Ο 27χρονος Βραζιλιάνος στόπερ, που αναμένεται να έρθει ως δανεικός από την Κράσνονταρ, διαθέτει χαρακτηριστικά που αυτή τη στιγμή λείπουν από την άμυνα του ΠΑΟΚ.
Δύναμη.
Προσωπικότητα.
Αποτελεσματικότητα στις μονομαχίες.
Στοιχεία που ειδικά σε παιχνίδια υψηλής έντασης μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Αλλά ο στόπερ δεν πρέπει να είναι το τέλος της μεταγραφικής συζήτησης.
Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται και έναν φορ που θα έχει καλύτερη σχέση με το γκολ από αυτή που έχουν δείξει μέχρι σήμερα Εντιαγέ και Μύθου. Χρειάζεται έναν δεξιό μπακ που θα μπορεί να δίνει πραγματικές ανάσες στον Κένι και, κυρίως, χρειάζεται ένα «εξάρι» που θα αλλάξει τις ισορροπίες στη μεσαία γραμμή.
Ο Σουαλιό Μεϊτέ έχει ακόμη δρόμο μέχρι να επιστρέψει, ενώ ο Τομ Λουσέ αναμένεται να απουσιάσει για περίπου 3-4 εβδομάδες.
Δεν είναι λεπτομέρειες.
Είναι κομμάτια ενός παζλ που ο Λύσι προσπαθεί να ολοκληρώσει την ώρα που η σεζόν έχει ήδη αρχίσει να τρέχει.
Η νίκη δεν έλυσε τα προβλήματα. Του έδωσε όμως χρόνο.
Αυτό ίσως είναι τελικά το σημαντικότερο συμπέρασμα από το Περιστέρι.
Ο ΠΑΟΚ δεν έγινε ξαφνικά ομάδα χωρίς αδυναμίες.
Δεν εξαφανίστηκαν τα ερωτηματικά.
Δεν λύθηκαν μέσα σε 90 λεπτά όλα όσα προβλημάτισαν στο ξεκίνημα.
Όμως η ομάδα κέρδισε.
Και όταν μια ομάδα βρίσκεται σε διαδικασία αλλαγών, η νίκη είναι το καλύτερο περιβάλλον για να δουλέψει.
Μετά τον αποκλεισμό από τη Μπραν, ο ΠΑΟΚ χρειαζόταν απεγνωσμένα ένα μικρό σημάδι ότι μπορεί να γυρίσει τον διακόπτη.
Το βρήκε πρώτα απέναντι στον Λεβαδειακό και το επιβεβαίωσε στο Περιστέρι.
Τώρα έρχονται οι πραγματικές εξετάσεις.
Και εκεί δεν θα μετρήσει μόνο το αποτέλεσμα. Θα μετρήσει το πόσο γρήγορα ο Λύσι θα καταφέρει να κάνει αυτή την ομάδα πιο συμπαγή, πιο ώριμη και πιο αποτελεσματική.
Γιατί ο Μάιος είναι ακόμη μακριά.
Αλλά για να είναι καλός ο Μάιος, πρέπει ο ΠΑΟΚ να χτίσει σωστά τον Αύγουστο.
Και στο Περιστέρι έκανε ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Όχι τέλειο.
Αλλά σημαντικό.
ΥΓ.: Περαστικά στον Γιάννη Κωνσταντέλια. Σε τέτοιες στιγμές όλα τα υπόλοιπα περνούν σε δεύτερη μοίρα. Το ποδόσφαιρο μπορεί να περιμένει. Αυτό που προέχει είναι η υγεία του και η επιστροφή του στα γήπεδα. Και όταν έρθει εκείνη η ώρα, όλοι περιμένουμε να τον δούμε ξανά να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να απολαμβάνει το ποδόσφαιρο και να το κάνει απολαυστικό και για όλους τους υπόλοιπους.
