Η επικείμενη απόκτηση του Όγκνιεν Ούγκρεσιτς από την Παρτίζαν αποτελεί μία από τις σημαντικότερες κινήσεις του ΠΑΟΚ. Και δεν είναι τυχαίο ότι έρχεται αμέσως μετά την πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια. Ο Δικέφαλος έχασε έναν ποδοσφαιριστή που αποτελούσε σημείο αναφοράς στην ποιότητα και τη δημιουργία του παιχνιδιού του και, από τη στιγμή που αποφάσισε να προχωρήσει σε μια τόσο σημαντική πώληση, όφειλε να κάνει και μία αντίστοιχα σημαντική κίνηση στην αγορά.
Ο Ούγκρεσιτς είναι ακριβώς αυτή η κίνηση. Δεν πρόκειται απλώς για έναν 20χρονο με καλές προοπτικές. Μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που έχει ήδη σημαντικές παραστάσεις στην Παρτίζαν, που την περσινή σεζόν κατέγραψε 37 συμμετοχές, 23 ως βασικός, 1.892 λεπτά, 6 γκολ και 4 ασίστ και, κυρίως, για έναν παίκτη που σε αυτή την ηλικία έχει ήδη φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού της Παρτίζαν.
Αυτό από μόνο του είναι ένα στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Στα 20 του, ο Ούγκρεσιτς έχει ήδη αποκτήσει ηγετικό ρόλο σε έναν ιστορικό σύλλογο του σερβικού ποδοσφαίρου. Δεν αγοράζει, λοιπόν, ο ΠΑΟΚ απλώς ένα ταλέντο για να περιμένει αν θα εξελιχθεί. Αγοράζει έναν ποδοσφαιριστή που έχει ήδη αρχίσει να αποδεικνύει την αξία του και παράλληλα διαθέτει τεράστιο περιθώριο βελτίωσης.
Και αυτή είναι η ουσία της συγκεκριμένης επένδυσης. Ο ΠΑΟΚ βάζει σημαντικά χρήματα, αλλά τα χρήματα αυτά αγοράζουν τρία πράγματα: ικανότητα, προοπτική και μεταπωλητική αξία. Ο Ούγκρεσιτς μπορεί να δώσει ποιότητα από τώρα, μπορεί να εξελιχθεί ακόμη περισσότερο και, εφόσον δικαιώσει τις προσδοκίες, να αποτελέσει στο μέλλον ένα ακόμη πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο για τον σύλλογο.
Είναι μια διαφορετική λογική από την απόκτηση ενός μεγάλου ονόματος που βρίσκεται στη δύση της καριέρας του. Ένας παίκτης όπως ο Φιλίπε Κουτίνιο μπορεί να διαθέτει τεράστια ποιότητα και σπουδαίο βιογραφικό, όμως στα 34 του η επένδυση αφορά κυρίως το αγωνιστικό παρόν. Ο Ούγκρεσιτς είναι μια επένδυση που μπορεί να αποδώσει και σήμερα και αύριο. Και μετά την πώληση του Κωνσταντέλια, ο ΠΑΟΚ έπρεπε να δείξει ότι δεν θα αφήσει την ποιότητα που χάθηκε να δημιουργήσει κενό στην ομάδα.
Ο ΠΑΟΚ, επομένως, δεν προσπάθησε να βρει έναν «νέο Κωνσταντέλια». Αυτό δεν θα ήταν ούτε εύκολο ούτε και εφικτό. Προσπάθησε να αναπληρώσει την ποιότητα που έχασε με έναν διαφορετικού τύπου ποδοσφαιριστή, ο οποίος μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της ομάδας για τα επόμενα χρόνια. Ο Ούγκρεσιτς έχει όλα τα στοιχεία για να αποτελέσει ένα τέτοιο project και γι’ αυτό η συγκεκριμένη μεταγραφή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.
Από το ποδόσφαιρο πάμε στο μπάσκετ. Εδώ υπάρχει ένα πολύ μεγάλο στοίχημα: η προσπάθεια για την απόκτηση franchise στη EuroLeague.
Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται ανάμεσα στους 11 οργανισμούς που έχουν προκριθεί στη σχετική διαδικασία και πλέον έχει μπροστά του την ευκαιρία να διεκδικήσει μία θέση με πολυετή προοπτική στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Αν η προσπάθεια ολοκληρωθεί θετικά, θα πρόκειται για εξέλιξη που μπορεί να αλλάξει συνολικά το status του μπασκετικού ΠΑΟΚ.
Ένα franchise στη EuroLeague δεν σημαίνει απλώς περισσότερα μεγάλα παιχνίδια. Σημαίνει σταθερότητα, διαφορετικά οικονομικά δεδομένα, μεγαλύτερη εμπορική δυναμική, ισχυρότερο brand και πολύ περισσότερες δυνατότητες για τη δημιουργία μιας ομάδας που θα μπορεί να ανταγωνιστεί σε σταθερή βάση τους κορυφαίους συλλόγους της Ευρώπης.
Και ο ΠΑΟΚ φαίνεται ότι ήδη χτίζει προς αυτή την κατεύθυνση. Η επιλογή του Αντρέα Τρινκιέρι αποτελεί μία ξεκάθαρη ένδειξη των φιλοδοξιών του συλλόγου. Ένας προπονητής με τεράστια εμπειρία από το επίπεδο της EuroLeague επέλεξε να αναλάβει το project του Δικεφάλου, κάτι που δείχνει ότι το όραμα που παρουσιάζεται είναι αρκετά ισχυρό ώστε να προσελκύσει ανθρώπους από το υψηλότερο επίπεδο.
Το ίδιο μήνυμα στέλνουν και οι μεταγραφές. Ο Τσέντι Όσμαν, μετά την παρουσία του στον Παναθηναϊκό, αποτελεί έναν παίκτη με εμπειρία και ποιότητα EuroLeague, ενώ ο Νικ Καλάθης, μετά την Παρτίζαν, φέρνει μαζί του τεράστια εμπειρία από το κορυφαίο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Ο ΠΑΟΚ, επομένως, δεν χτίζει απλώς μία ομάδα για να είναι ανταγωνιστική. Προσπαθεί να δημιουργήσει έναν οργανισμό που θα μπορεί να σταθεί σε ένα περιβάλλον πολύ υψηλότερων απαιτήσεων. Και η διαδικασία για το franchise είναι το μεγαλύτερο κομμάτι αυτού του σχεδιασμού.
Το ζητούμενο πλέον είναι ο ΠΑΟΚ να μετατρέψει αυτή την προσπάθεια σε σταθερή παρουσία στο κορυφαίο επίπεδο. Γιατί η προοπτική της EuroLeague δεν αφορά μόνο το αγωνιστικό κομμάτι. Αφορά τη δυνατότητα να μεγαλώσει συνολικά το μπασκετικό τμήμα, να προσελκύσει ακόμη καλύτερους παίκτες και να δημιουργήσει έναν οργανισμό που θα έχει διάρκεια και συνέπεια στην ευρωπαϊκή ελίτ.
Και οι κινήσεις του Τρινκιέρι, του Όσμαν και του Καλάθη δείχνουν ότι ο ΠΑΟΚ δεν φοβάται πλέον να κοιτάξει προς τα εκεί…
YΓ: Η σωστή πλευρά της ιστορίας είναι ΠΑΝΤΑ με τον…. ΠΑΟΚ!
