Το 1-1 με την Μπραν δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Είναι όλα όσα έδειξε ξανά ο ΠΑΟΚ και όσα πρέπει να διορθώσει μέσα σε μία εβδομάδα.
Η ισοπαλία στην Τούμπα είναι από εκείνα τα αποτελέσματα που σε αφήνουν με ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία βλέπεις 17 τελικές έναντι 4, αρκετές μεγάλες ευκαιρίες και έναν ΠΑΟΚ που στο πρώτο ημίχρονο θα μπορούσε να έχει βάλει πολύ πιο γερά θεμέλια πρόκρισης. Από την άλλη, βλέπεις ξανά τα ίδια προβλήματα να εμφανίζονται και στο τέλος η ομάδα να μένει με ένα αποτέλεσμα που την υποχρεώνει να πάει στο Μπέργκεν για να κερδίσει.
Ο ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή είναι μια ομάδα που θέλει χρόνο, αλλά δεν έχει χρόνο.
Μετά την απώλεια του Κωνσταντέλια, την απουσία του Ζίβκοβιτς και όλα τα υπόλοιπα προβλήματα, ο Λίσι αναγκάστηκε να παρουσιάσει μια ενδεκάδα με αρκετές λύσεις ανάγκης. Ο Καμαρά πήγε πίσω από τον Μύθου, ο Μιχαηλίδης έμεινε εκτός και τη θέση του πήρε ο Χατζηδιάκος, ο Χατσίδης μπήκε χωρίς ρυθμό, ενώ ο Γιαννούλης ξεκίνησε γνωρίζοντας ότι ακόμη δεν είναι για 90 λεπτά.
Και όμως, ο ΠΑΟΚ μπήκε στο γήπεδο όπως ακριβώς θα έπρεπε.
Με ένταση, πίεση και διάθεση να παίξει μπροστά. Για περίπου μισή ώρα είχε τον έλεγχο, δημιούργησε φάσεις και έδειξε ότι μπορεί να βάλει την Μπραν σε δύσκολη θέση.
Οι ευκαιρίες του Χατσίδη και του Σανταμαρία δεν είναι από αυτές που πρέπει να χάνονται. Ούτε και οι φάσεις που πέρασαν από τα πόδια του Μύθου. Σε ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι, όταν έχεις τέτοιες ευκαιρίες και δεν σκοράρεις, δίνεις στον αντίπαλο δικαίωμα να μείνει ζωντανός.
Και ο ΠΑΟΚ το πλήρωσε.
Η έλλειψη ποιότητας χωρίς τον Κωνσταντέλια και τον Ζίβκοβιτς ήταν εμφανής. Δεν είναι μόνο ότι λείπουν δύο ποδοσφαιριστές. Είναι ότι λείπουν δύο παίκτες που μπορούν να πάρουν μια δύσκολη φάση και να την κάνουν κάτι διαφορετικό.
Ο νέος ΠΑΟΚ πρέπει να μάθει να ζει χωρίς τον Ντέλια. Αυτό όμως δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη.
Στο δεύτερο ημίχρονο, από την άλλη, εμφανίστηκε ξανά ένα πρόβλημα που έχουμε δει και στα παιχνίδια με Ντιναμό Κιέβου και Άντερλεχτ. Μόνο που αυτή τη φορά το μπλακάουτ ήρθε νωρίς.
Μετά το 50΄ ο ΠΑΟΚ έχασε τη συγκέντρωσή του, έδωσε μέτρα, άνοιξε τις γραμμές του και για περίπου 20-25 λεπτά η Μπραν πήρε το πάνω χέρι. Οι μεταβάσεις δεν λειτούργησαν σωστά, τα αμυντικά κενά εμφανίστηκαν ξανά και οι Νορβηγοί βρήκαν το 0-1.
Το δίδυμο Ελουστόντο – Χατζηδιάκου, στο πρώτο παιχνίδι που ξεκίνησε μαζί, δεν είχε ακόμη την απαιτούμενη χημεία. Και αυτό είναι κάτι που ο Λίσι πρέπει να δουλέψει άμεσα.
Ο Ιταλός πήρε ρίσκα μετά το 0-1 και προσπάθησε να αλλάξει την εικόνα της ομάδας. Ο Λουσέ και ο Σορετίρε έδωσαν ενέργεια, ενώ ο Εντιαγέ έκανε το ντεμπούτο του και έδειξε ότι μπορεί να προσφέρει διαφορετικά χαρακτηριστικά στην επίθεση.
Για τον Εντιαγέ δεν μπορούν να βγουν μεγάλα συμπεράσματα από λίγα λεπτά. Το σημαντικό είναι ότι μπήκε, πήρε τα πρώτα του λεπτά και με μία ακόμη εβδομάδα δουλειάς μπορεί να είναι πολύ πιο έτοιμος στη Νορβηγία. Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό.
Ο Μπάμπα τελικά έφερε το παιχνίδι στα ίσια και ο ΠΑΟΚ απέφυγε την ήττα.
Αλλά, αν είμαστε ειλικρινείς, με βάση τις ευκαιρίες που είχε, θα μπορούσε να είχε πάρει πολύ περισσότερα.
Ο ΠΑΟΚ συνεχίζει να πληρώνει τα ίδια λάθη. Χάνει ευκαιρίες, χάνει τη συγκέντρωσή του για μεγάλα διαστήματα και παρουσιάζει κενά στην άμυνα.
Ακόμη και το γεγονός ότι χρειάστηκε ξανά ο Τέιλορ ως αμυντικό χαφ λέει πολλά για τις επιλογές που υπάρχουν αυτή τη στιγμή.
Η Μπραν δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο στην Τούμπα. Είχε και εκείνη απουσίες και περιορισμένες επιλογές από τον πάγκο. Στη Νορβηγία όμως θα έχει σημαντικές επιστροφές και αυτό κάνει τη δουλειά του ΠΑΟΚ ακόμη πιο δύσκολη.
Και εδώ φτάνουμε στο θέμα που πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από κανένα αποτέλεσμα.
Χρειάζεται μεγάλη ποιοτική ενίσχυση.
Όχι απλώς περισσότερους ποδοσφαιριστές. Χρειάζεται παίκτες που θα μπορούν να μπουν σε τέτοια παιχνίδια και να κάνουν τη διαφορά. Γιατί δεν γίνεται κάθε φορά που λείπει ένας βασικός να πέφτει τόσο πολύ η ποιότητα της ομάδας.
Αυτή τη στιγμή ο νέος ΠΑΟΚ θέλει χρόνο για να γίνει ομάδα. Να αποκτήσει χημεία, σωστές αποστάσεις, αυτοπεποίθηση και χαρακτήρα.
Μόνο που ο χρόνος είναι το τελευταίο πράγμα που έχει.
Και αυτό φάνηκε και στην Τούμπα. Πριν από το παιχνίδι υπήρχε το ερωτηματικό για το πώς θα αντιδρούσε ο κόσμος μετά τις τελευταίες εξελίξεις. Στο πρώτο μέρος η στήριξη ήταν πραγματικά αυτή που χρειαζόταν η ομάδα. Υπήρχε θετική ενέργεια και διάθεση να βοηθήσει.
Στην επανάληψη, όταν τα πράγματα στράβωσαν, ακούστηκαν και συνθήματα κατά της ΠΑΕ και του μεγαλομετόχου. Η ένταση υπάρχει και δεν γίνεται να αγνοηθεί. Παρ’ όλα αυτά, στο τέλος η Τούμπα προσπάθησε ξανά να σπρώξει την ομάδα προς τη νίκη.
Υπάρχει πρώτα ο Λεβαδειακός στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, αλλά η αλήθεια είναι πως όλοι κοιτούν ήδη προς το Μπέργκεν. Εκεί θα κριθεί η ευρωπαϊκή συνέχεια και μαζί της ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ψυχολογίας με την οποία θα μπει ο ΠΑΟΚ στη νέα εποχή.
Δεν θα φτάνει να έχει ένα καλό πρώτο ημίχρονο. Δεν θα φτάνει να επικαλείται τις απουσίες.
Θα πρέπει να κερδίσει.
Ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται να είναι τέλειος στο Μπέργκεν. Χρειάζεται όμως να είναι πιο ώριμος, πιο αποφασιστικός και να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη.
Γιατί αυτή τη φορά μπορεί να μην υπάρχει χρόνος για να τα διορθώσει.
