Σαν σήμερα, στις 18 Απριλίου 1973, ο ΠΑΟΚ υποδέχθηκε τον Παναθηναϊκό στο κατάμεστο γήπεδο της Τούμπας, στον προημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας της σεζόν 1972-73. Μια βραδιά που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη των φιλάθλων, όχι μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά κυρίως για μια φάση που έμελλε να μείνει στην ιστορία.
Από ολόκληρη την αναμέτρηση, η στιγμή που αποτυπώθηκε στην ιστορική φωτογραφία είναι αυτή που ξεχώρισε και πέρασε από γενιά σε γενιά. Στο 34ο λεπτό, ο Γιώργος Κούδας πήρε την μπάλα λίγο μπροστά από το κέντρο, κοντά στις θύρες 5-6, και με δύο εντυπωσιακές προσποιήσεις απέφυγε τους αντιπάλους του. Στη συνέχεια επιτάχυνε κάθετα, αφήνοντας πίσω του δύο παίκτες του Παναθηναϊκού σαν να ήταν ακίνητοι.
Η αντίδραση του Άνθιμος Καψής ήταν ενστικτώδης. Με μια κίνηση που θύμιζε τερματοφύλακα, τον άρπαξε από πίσω για να τον ανακόψει, σε μια φάση που οδήγησε σε ξεκάθαρο φάουλ. Ο Κούδας ανέλαβε την εκτέλεση, η μπάλα έφτασε στον Δημήτρης Παρίδης και εκείνος με εντυπωσιακό γυριστό σουτ νίκησε τον Τάκη Οικονομόπουλο, διαμορφώνοντας το 2-0.
Λίγα λεπτά νωρίτερα, στο 26’, ο Κούδας είχε ήδη πρωταγωνιστήσει στο πρώτο γκολ. Αφού πέρασε τρεις αντιπάλους και σούταρε δυνατά, ο Παρίδης παρενέβη στη φάση και με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στην απέναντι γωνία, ανοίγοντας το σκορ και ξεσηκώνοντας τους περίπου 45.000 φιλάθλους που είχαν γεμίσει κάθε γωνιά της Τούμπας.
Εκείνη την περίοδο, ο ΠΑΟΚ βρισκόταν σε μία από τις πιο λαμπρές φάσεις της ιστορίας του, με την ομάδα του Λες Σάνον να εντυπωσιάζει με την απόδοσή της και να εμπνέει φόβο σε κάθε αντίπαλο. Ενδεικτική του κλίματος ήταν και η δήλωση του προπονητή του Παναθηναϊκού πριν από τον αγώνα, ο οποίος είχε εκφράσει τον θαυμασμό του για τη δυναμική του ΠΑΟΚ εκείνης της εποχής. άλλαξε το αρκετά να μη φαίνεται ότι είναι αντιγραφη
Ο ίδιος ο Κούδας, χρόνια αργότερα, θυμήθηκε τη χαρακτηριστική εκείνη φάση και τη φωτογραφία:
”Μια μονομαχία μου ωστόσο με έναν διεθνή αμυντικό του Παναθηναϊκού, τον Άνθιμο Καψή , έγινε αφορμή για να τραβηχτεί η πιο γνωστή φωτογραφία μου στους αγωνιστικούς χώρους.
Μιλάω βέβαια για τη φωτογραφία που τράβηξε με το ταλέντο του και τη ταχύτητα στην αντίδραση που πάντα τον διέκρινε ο πολύπειρος Θεσσαλονικιός φωτογράφος Μιχάλης Παππούς, ο οποίος βρέθηκε με την μηχανή του στην Τούμπα σ΄ εκείνο το νυχτερινό ματς για το κύπελλο Ελλάδος τον Απρίλιο του 1973, ΠΑΟΚ –Παναθηναϊκός 2-0.
Ο ΠΑΟΚ ήταν στη χρυσή του τετραετία (1972-76) και πολύ σπάνια έφευγε αντίπαλος από την Τούμπα με θετικό αποτέλεσμα. Θυμάμαι πως παρά την καλή εμφάνιση του Παναθηναϊκού σ΄ εκείνο το ματς, το τελικό 2-0 μάλλον εμάς αδικούσε καθώς χάσαμε σωρεία ευκαιριών.
Ήταν μια νύχτα εκπλήξεων αφού και τα γκολ σημειώθηκαν με τρόπο που δύσκολα θα επαναλαμβάνονταν: Δύο κεφαλιές του Μήτσου του Παρίδη ο οποίος όπως όλοι γνωρίζουν είναι μικρόσωμος. Δύο γκολ από σέντρες δικές μου.
Το μαρκάρισμά μου είχε αναλάβει ο Άνθιμος Καψής , πατέρας του Μιχάλη Καψή που έγινε πρωταθλητής Ευρώπης τριάντα χρόνια αργότερα! Ο Άνθιμος δεν είχε ιδιαίτερη τεχνική κατάρτιση αλλά ήταν δυνατός, μοντέρνος μπακ, με πλούσια σωματικά προσόντα και γρήγορες αντιδράσεις.
Στη φάση που απαθανάτισε ο Μιχάλης Πάππους, έκανα μια αστραπιαία αλλαγή κατεύθυνσης με μεγάλη ταχύτητα και με τη μπάλα στα πόδια, κατευθυνόμενος προς την εστία του Παναθηναϊκού.
Ο Καψής δεν είχε άλλη επιλογή από το να με ανατρέψει. Σημασία όμως έχει το πώς. Προτίμησε να με πιάσει με τα χέρια παρά να με ανατρέψει με ένα δυνατό τάκλιν, από πίσω ρισκάροντας τον τραυματισμό μου.
Η κίνηση αυτή μείωνε το ”πρεστίζ” του διεθνούς σέντερ μπακ. Για μένα ήταν ένα παλικαρίσιο φάουλ που φαινομενικά εκθέτει τον αμυντικό, αλλά ουσιαστικά είναι ύμνος στο fair play. Γι αυτό και η Τούμπα χειροκρότησε και τους δύο, αυθόρμητα”.
Ο Καψής είχε δηλώσει ότι ”τον Κούδα τον σέβεσαι για το θέαμα που προσφέρει, δεν τον ρίχνεις στο χορτάρι. Δεν θα μπορούσα ποτέ να γίνω αιτία τραυματισμού του Γιώργου”.
