Η ήττα του ΠΑΟΚ από τη Μπιλμπάο με 95-73 στην Ισπανία ήταν βαριά στο σκορ, αλλά κυρίως αποκαλυπτική για το στάδιο στο οποίο βρίσκεται αυτή τη στιγμή η ομάδα. Όχι ως καταδίκη, αλλά ως υπενθύμιση ότι πρόκειται για ένα σύνολο που ακόμη χτίζεται και προσπαθεί να αποκτήσει σταθερή αγωνιστική ταυτότητα.
Ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του αγώνα, ιδιαίτερα στο κομμάτι της άμυνας. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα περισσότερα time out ο προπονητής επέμενε σε αυτό ακριβώς το στοιχείο, κάτι που δείχνει πως η αδυναμία ήταν ξεκάθαρη και αναγνωρισμένη. Ωστόσο, η εφαρμογή στο παρκέ δεν ήταν η αναμενόμενη, με αποτέλεσμα η Μπιλμπάο να βρει ρυθμό και αυτοπεποίθηση.
Η συγκεκριμένη ήττα έρχεται σε μια χρονική στιγμή που οι ισορροπίες αλλάζουν. Μέχρι πρότινος, οι νίκες λειτουργούσαν προστατευτικά, έδιναν χρόνο και ηρεμία, επέτρεπαν στην ομάδα να μαθαίνει μέσα από τα θετικά αποτελέσματα. Οι δύο συνεχόμενες ήττες από τη Μύκονο και τη Μπιλμπάο, όμως, φέρνουν αναπόφευκτα πίεση και αλλάζουν το κλίμα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ίσως αυτή η ήττα να λειτουργήσει και ως αναγκαία προσγείωση. Η συζήτηση γύρω από μια πιθανή κατάκτηση του FIBA Europe Cup είχε αρχίσει να παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις, όμως η πραγματικότητα της διοργάνωσης είναι διαφορετική. Πρόκειται για έναν θεσμό απαιτητικό, με ομάδες που έχουν βάθος, εμπειρία και σταθερότητα, στοιχεία που δεν κατακτώνται από τη μια στιγμή στην άλλη.
Ο ΠΑΟΚ είναι ένα σύνολο που παλεύει να γίνει ομάδα. Υπάρχουν στιγμές, πρόσωπα και προοπτική, αλλά η συνοχή και η διάρκεια δεν έχουν ακόμη παγιωθεί. Αυτό απαιτεί δουλειά, υπομονή και χρόνο, ειδικά όταν το πρόγραμμα και οι υποχρεώσεις δεν αφήνουν περιθώρια χαλάρωσης.
Η ήττα στην Ισπανία δεν ακυρώνει την προσπάθεια, ούτε σβήνει όσα έχουν προηγηθεί. Μπορεί όμως να αποδειχθεί διδακτική, αν βοηθήσει όλους (εντός και εκτός ομάδας) να δουν καθαρά πού βρίσκεται σήμερα ο ΠΑΟΚ και πόσο δύσκολος είναι ο δρόμος προς τους υψηλούς στόχους.
