Ο ΠΑΟΚ γύρισε το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και πήρε μια σπουδαία νίκη που σημαίνει πολλά περισσότερα από ένα τρίποντο. Το δεύτερο ημίχρονο απέδειξε αυτό που περιγράφει το σύνθημα «και ποτέ να μη τα παρατάς».
Οι «ασπρόμαυροι» παρατάχθηκαν στο χορτάρι της Τούμπας όντας με την πλάτη στον τοίχο. Τα πέντε αρνητικά αποτελέσματα, το φοβισμένο ξεκίνημα στο ματς όντας πίσω στο σκορ με 0-1 και η αναγκαστική αλλαγή του Παβλενκα πάγωσαν όλο τον κόσμο προδιαθέτοντας το αποτέλεσμα.
Με όλα τα παραπάνω δεδομένα ο δικέφαλος βγήκε στο β μέρος αλλαγμένος. Ο άνευρος, φοβικός, μουδιασμένος ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου μετατράπηκε σε ρωμαλέο και ατσάλινο. Τα πόδια των παικτών που ζύγιζαν τόνους ξαφνικά έβγαλαν φτερά. Οι ποδοσφαιριστές κερδισαν σχεδόν όλες τις προσωπικές μονομαχίες, κέρδισαν δεύτερες μπάλες, έβγαλαν πάθος, ψυχή και έκαναν μια επική ανατροπή απέναντι σε έναν πολύ μεγάλο αντίπαλο.
Ο Οζντοεφ έδωσε άλλη πνοή στη μεσαία γραμμή της ομάδας καθώς απελευθέρωσε τον Κωνσταντέλια και ο ΠΑΟΚ πατούσε συνεχώς στην περιοχή του Ολυμπιακού. Στα μάτια μου το ματς «τελείωσε» στο τάκλιν του φοβερού χθες Λοβρεν πάνω στον Κοστινια. Ήταν ένα τάκλιν αφύπνισης ολόκληρης της ομάδας και το πάθος με το οποίο πανηγυρίστηκε έδειξε σε όλους μας να νιώσουμε πως αυτός ο ΠΑΟΚ δε χάνει. Συγκλονιστικός ήταν επίσης ο Κενι, ο οποίος ήταν καρφωμένος πάνω στον Ποντενσε και δεν τον άφησε να πατήσει σχεδόν ποτέ περιοχή σε όλο το 90λεπτο. Ο Γιακουμάκης πάλεψε, μόχθησε και γενικά έκανε ίσως το πιο γεμάτο παιχνίδι με τα «ασπρόμαυρα». Στάθηκε άτυχος στην τελευταία φάση αλλά και στο ακυρωμένο γκολ του μέσω Var. Ο Τσιφτσής κλήθηκε να κάνει ντεμπούτο σε ένα ματς που η μπάλα «καίει». Πάραυτα ήταν πολύ θετικός, ώριμος και ψύχραιμος. Είναι εκείνος που με τη γρήγορη σκέψη να παίξει γρήγορα τη μπάλα ξεκινάει το γκολ της ισοφάρισης. Ο Κωνσταντελιας για ένα ακόμα παιχνίδι εντυπωσιακός και αποδεικνύεται το βαρόμετρο του ΠΑΟΚ τη φετινή χρονιά. Γενικότερα όλοι οι ποδοσφαιριστές έπαιξαν για τον δικό τους εγωισμό, τη χαμένη τους αυτοπεποίθηση και για να στηρίξουν τον προπονητή τους. Οι συγκλονιστικές εικόνες με την ομαδική αγκαλιά στον Ραζβαν Λουτσέσκου είναι η καλύτερη απάντηση σε όλους τους επικριτές.
Τέλος, ο ΠΑΟΚ πήρε ένα μεγάλο ματς που τόσο είχε ανάγκη για να βρει ξανά το χαμένο του μέταλλο και να ενισχύσει την ψυχολογία του. Έμεινε ζωντανός στη μάχη επιβίωσης του, συσπειρώθηκε στο κέντρο του γηπέδου στο τέλος και δυνάμωσε για τις επόμενες μάχες. Είναι μεγάλη ευκαιρία στη διακοπή του πρωταθλήματος να δουλέψει πάνω στις αδυναμίες του και να παρουσιαστεί καλύτερος στη συνέχεια.
ΥΓ1: Μια νίκη και για τα αδικοχαμένα αετόπουλα των Τεμπων.
ΥΓ2: Η ηχώ της Τούμπας στο Β μέρος έβαλε το μεγάλο λιθαράκι για την επικράτηση της ομάδας! Αυτή η ατμόσφαιρα μπορεί να ισοπεδώσει κάθε αντίπαλο αρκεί να έχει τη χθεσινή αύρα και τον χθεσινό παλμό.
