Ο ΠΑΟΚ σε ένα ακόμα παιχνίδι τον τελευταίο μήνα δε πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε. Δε προβλημάτισε όμως τον κόσμο μόνο από το αποτέλεσμα αλλά και από κάποιες άλλες παθογένειες που βγήκαν στην επιφάνεια πριν λίγο καιρό και επιδεινώνονται.
Η ομάδα το τελευταίο χρονικό διάστημα δε παρουσιάζει σε καμία των περιπτώσεων το σύνολο του προπονητή της, που όλοι γνωρίζουμε αυτά τα χρόνια. Η συνοχή, το μέταλλο, η απόλυτη συγκέντρωση στον αγωνιστικό χώρο απουσιάζουν. Ο δικέφαλος για δεύτερο σερί παιχνίδι δέχεται γκολ πριν κλείσει το ημίχρονο και χαλάει ήδη το κατεστραμμένο μυαλό του. Βγαίνει στο δεύτερο ημίχρονο φοβισμένος, χαμένος μη ξέροντας τι να κάνει. Το παράδοξο είναι όμως ότι στους απ έξω έχει περάσει η εικόνα της κατάρρευσης.
Προφανώς και όλοι έχουν ευθύνες σε έναν οργανισμό που υποφέρει. Απο τη διοίκηση μέχρι και τον τελευταίο φροντιστή. Στέκομαι κυρίως στους ποδοσφαιριστές που έχουν την τιμή να φοράνε την ασπρόμαυρη φανέλα. Εκείνοι είναι που οφείλουν να μετατρέψουν το φόβο, το ψυχολογικό άδειασμα και την ανασφάλεια σε πίστη στους εαυτούς τους, να γεμίσουν ξανά με αυτοπεποίθηση και να κατακτήσουν επιτέλους αυτό που αξίζουν μέσα στις τέσσερις γραμμές. Οταν συμβεί αυτό θα αλλάξει και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που είναι αρνητικά επηρεασμένη και ασκεί μεγάλη πίεση στην ομάδα.
Ο ΠΑΟΚ βιώνει μια δύσκολη κατάσταση και η διαχείριση της απαιτεί από όλους ψυχραιμία και ειδική μεταχείριση. Οι παίκτες να πράξουν το καθήκον τους όπως γνωρίζουν , το προπονητικό επιτελείο να βρει τις λύσεις που απαιτούνται, η διοίκηση να είναι δίπλα σε όλους και ο κόσμος να συνεχίσει την αδιάκοπη στήριξη. Τώρα ο οργανισμός τον έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ..
