Η ισοπαλία στην Τρίπολη δεν είναι μια «κακή στιγμή». Δεν είναι ούτε απλή απώλεια βαθμών σε μια δύσκολη έδρα. Είναι το τέταρτο συνεχόμενο παιχνίδι χωρίς νίκη και, κυρίως, η επιβεβαίωση πως ο ΠΑΟΚ μπαίνει σε επικίνδυνη τροχιά. Και όταν η ομάδα δείχνει ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί τα ίδια της τα προτερήματα, το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό· είναι βαθύτερο.
Ένας αγώνας που ξεγύμνωσε αλήθειες
Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε λάθος, βρέθηκε πίσω στο σκορ, αλλά αντέδρασε με τρόπο πειστικό. Μέχρι το 1-3 όλοι πίστεψαν πως η ομάδα είχε βρει ξανά τον χαρακτήρα της. Και τότε ήρθε το γνωστό σενάριο: χαλάρωση, έλλειψη συγκέντρωσης, αμυντικά λάθη, απώλεια ελέγχου. Το 3-3 ήταν σχεδόν νομοτελειακό.
Εδώ κρύβεται η ουσία. Ο ΠΑΟΚ δείχνει ότι μπορεί να επιβληθεί, αλλά μόλις πιεστεί, χάνει το μυαλό του. Δεν έχει διάρκεια, δεν έχει την «κακία» που χρειάζεται μια μεγάλη ομάδα για να τελειώνει τα παιχνίδια. Και αυτή η αδυναμία επαναλαμβάνεται.
Το βάρος των τεσσάρων αγώνων
Τέσσερα σερί παιχνίδια χωρίς νίκη δεν είναι απλή στατιστική. Είναι καθρέφτης μιας πραγματικότητας που δεν διορθώνεται με δικαιολογίες. Μια φορά να μην κερδίσεις, το λες ατυχία. Δύο φορές, μιλάς για κακή μέρα. Τέσσερις φορές στη σειρά σημαίνει πως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.
Αυτό το πρόβλημα δεν είναι η ποιότητα του ρόστερ. Ο ΠΑΟΚ έχει λύσεις μπροστά, παίκτες που μπορούν να σκοράρουν, να δημιουργήσουν. Το ζήτημα είναι αλλού: στην αμυντική συμπεριφορά, στη διαχείριση των αγώνων, στη νοοτροπία. Η ομάδα μοιάζει να μην πιστεύει ότι μπορεί να κρατήσει αυτό που χτίζει μέσα στο γήπεδο. Και αυτό, μακροπρόθεσμα, είναι καταστροφικό.
Ο κόσμος χάνει την πίστη του
Η μεγαλύτερη ζημιά για μια ομάδα όπως ο ΠΑΟΚ δεν είναι να χάσει βαθμούς. Είναι να χάσει την εμπιστοσύνη του κόσμου της. Και αυτή τη στιγμή, αυτό ακριβώς συμβαίνει.
Ο λαός του ΠΑΟΚ δεν ζητάει μόνο νίκες. Ζητάει χαρακτήρα, πάθος, συνέπεια. Ζητάει να βλέπει μια ομάδα που πατάει στο γήπεδο με σιγουριά, που ξέρει τι θέλει, που δεν παραδίνεται στις δυσκολίες. Αντί γι’ αυτό, βλέπει μια ομάδα που από το 1-3 μπορεί να καταρρεύσει και να φύγει με ισοπαλία. Αυτό πληγώνει περισσότερο κι από την ίδια την απώλεια βαθμών.
Η Τούμπα είναι έδρα που «μυρίζει» ανησυχία όταν η ομάδα δεν πείθει. Κι αυτή η ανησυχία μεγαλώνει.
Ο Λουτσέσκου στο επίκεντρο
Ο Ραζβάν Λουτσέσκου είναι προπονητής που ξέρει από κρίσεις, έχει ξαναβγάλει τον ΠΑΟΚ από δύσκολες καταστάσεις. Αλλά τώρα η μπάλα βρίσκεται στα δικά του πόδια. Πρέπει να πάρει αποφάσεις, να ξυπνήσει τους παίκτες του, να βρει ξανά τη χαμένη ισορροπία.
Δεν αρκεί να μιλάει για «λεπτομέρειες». Οι λεπτομέρειες διορθώνονται. Η εικόνα, όμως, δείχνει κάτι πιο βαρύ: μια ομάδα που επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, που δεν μαθαίνει, που δεν βελτιώνεται. Αυτό είναι το στοίχημα του προπονητή. Να δείξει πως έχει ακόμη τον έλεγχο, πως μπορεί να γυρίσει το κλίμα.
Ο κίνδυνος να χαθεί η χρονιά από τον Σεπτέμβρη
Το πρωτάθλημα είναι μαραθώνιος, αλλά οι κακές συνήθειες χτίζονται νωρίς. Αν ο ΠΑΟΚ συνεχίσει να «πετάει» βαθμούς με τέτοιον τρόπο, η σεζόν θα μοιάζει χαμένη πριν καλά καλά μπει ο χειμώνας.
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι η βαθμολογία αυτή τη στιγμή. Είναι το ότι η ομάδα δείχνει αδύναμη να προστατεύσει τον ίδιο της τον εαυτό. Και όταν αρχίσεις να συμβιβάζεσαι με τις ισοπαλίες, όταν αρχίσεις να λες «έτσι είναι», τότε η πτώση έρχεται πιο γρήγορα απ’ όσο φαντάζεσαι.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο
Ο ΠΑΟΚ πρέπει να αντιδράσει τώρα. Να βρει σκληράδα, καθαρό μυαλό και σταθερότητα. Να δείξει ότι δεν είναι μια ομάδα που «παλεύει» μόνο, αλλά μια ομάδα που κερδίζει.
Γιατί αλλιώς, τα τέσσερα ματς χωρίς νίκη θα γίνουν πέντε, έξι, επτά. Και τότε δεν θα μιλάμε για μια κρίση, αλλά για μια χαμένη σεζόν. Ο κόσμος του ΠΑΟΚ δεν αντέχει ξανά τέτοιο σενάριο.
