Η συνάντηση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ με τον Υφυπουργό Αθλητισμού Γιάννη Βρούτση για τη χρήση του Καυτανζογλείου ως προσωρινή έδρα αποτελεί ένα σαφές βήμα προς τα εμπρός. Η Πολιτεία εμφανίζεται πλέον πρόθυμη να διευκολύνει τις διαδικασίες, αναγνωρίζοντας τη σημασία του έργου της Νέας Τούμπας για τον σύλλογο, τη Θεσσαλονίκη και το ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα.
Ωστόσο, όσο ενθαρρυντική κι αν είναι αυτή η κινητικότητα, δεν πρέπει να κρύψει το βασικό πρόβλημα: η πρόοδος του έργου εξαρτάται πρωτίστως από τη συνεννόηση μεταξύ ΠΑΕ και ΑΣ ΠΑΟΚ. Και αυτό, μέχρι σήμερα, παραμένει ζητούμενο.
Η πραγματικότητα είναι απλή και αδιαμφισβήτητη: η ΠΑΕ δεν μπορεί να κατασκευάσει νέο γήπεδο χωρίς τη συναίνεση του ΑΣ, διότι το οικόπεδο και η υφιστάμενη εγκατάσταση στην Τούμπα ανήκουν θεσμικά στον Ερασιτέχνη. Από την άλλη πλευρά, ο ΑΣ δεν μπορεί ( και δεν έχει κανένα νόημα ) να επιχειρήσει να φτιάξει ένα νέο γήπεδο χωρίς την ΠΑΕ, χωρίς την πρώτη ομάδα να αγωνίζεται σε αυτό, χωρίς τον κόσμο και την εμπορική του βάση. Οι δύο πλευρές είναι εκ των πραγμάτων αλληλένδετες. Ο ένας δεν μπορεί χωρίς τον άλλον.
Η πρόοδος στο Καυτανζόγλειο δίνει μια τεχνική λύση για το ενδιάμεσο στάδιο. Όμως, η μεγάλη εικόνα είναι αλλού. Χρειάζεται συμφωνία, σύνθεση και κοινό όραμα. Το γήπεδο δεν είναι απλώς μια κατασκευή είναι το θεμέλιο της ταυτότητας του ΠΑΟΚ. Και η ιστορική του αναγέννηση μπορεί να γίνει μόνο με απόλυτη ενότητα.
Η Πολιτεία δείχνει διατεθειμένη να βοηθήσει. Αυτό που απομένει, είναι ο ίδιος ο ΠΑΟΚ να δείξει ότι μπορεί να συνεργαστεί με τον εαυτό του. Γιατί αλλιώς, ακόμη και η καλύτερη πρόθεση από το κράτος, δεν θα είναι αρκετή.
