Τα τελευταία χρόνια, ο ΠΑΟΚ έχει καταφέρει να διατηρηθεί σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο, με κατακτήσεις τίτλων και ευρωπαϊκές πορείες .Παρ’ όλα αυτά, στο εσωτερικό της ΠΑΕ υπάρχει ένα πρόβλημα που παραμένει στη σκιά και δεν συζητιέται όσο πρέπει: η έλλειψη διοικητικών στελεχών, έμπειρων και σταθερών.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι καινούργια. Όμως, η αποχώρηση του Μάκη Γκαγκάτση πριν από έναν χρόνο και πλέον, κατέδειξε το πρόβλημα με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο. Παρ’ όλο που διαχειριζόταν τεράστιο κομμάτι της λειτουργίας της ΠΑΕ, δεν υπήρξε καμία αντικατάσταση, καμία δομική ενίσχυση. Αντίθετα, οι αρμοδιότητές του πέρασαν σε υφιστάμενα πρόσωπα, κυρίως στη Μαρία Γκοτσαρεβα, η οποία κλήθηκε να καλύψει ένα πολύ μεγαλύτερο εύρος ρόλων.
Και τώρα, ήρθε να προστεθεί η αποχώρηση του Κυριάκου Κυριάκου. Ένας άνθρωπος που πέρασε 26 χρόνια στον οργανισμό, από το επικοινωνιακό τμήμα μέχρι τη θέση του Γ’ Αντιπροέδρου. Άλλο στυλ από τον Γκαγκάτση, άλλος ρόλος, αλλά η ίδια ουσία: άνθρωποι που ξέρουν τον ΠΑΟΚ από μέσα, που ξέρουν να χειρίζονται κρίσεις, να εκπροσωπούν τον σύλλογο, να στηρίζουν και να κρατούν ισορροπίες.
Και οι δύο, όλα αυτά τα χρόνια, άκουσαν πολλά. Κριτική συχνά υπερβολική, άλλοτε δίκαιη, αλλά τις περισσότερες φορές σκληρή και στοχευμένη. Ιδίως ο Κυριάκος Κυριάκος βρέθηκε συχνά στο στόχαστρο, ειδικά στα social media. Κι όμως, έμεινε. Για πάνω από δύο δεκαετίες. Και αυτό από μόνο του κάτι σημαίνει. Δεν επιβιώνεις σε έναν οργανισμό σαν τον ΠΑΟΚ επί 26 χρόνια, αν δεν κάνεις και κάτι πολύ καλά.
Σήμερα, με τις δύο αυτές αποχωρήσεις, η ΠΑΕ ΠΑΟΚ έχει μείνει σχεδόν “γυμνή” σε επίπεδο στελεχών. Δεν υπάρχει “δεύτερη γραμμή”, δεν υπάρχουν έμπειροι άνθρωποι έτοιμοι να αναλάβουν καθήκοντα, δεν υπάρχει επαρκής κατανομή ευθυνών. Το βάρος συγκεντρώνεται σε πολύ λίγα πρόσωπα, και αυτό είναι ρίσκο.
Κατανοητό απόλυτα ότι ο Ιβάν Σαββίδης επιλέγει να λειτουργεί με στενό κύκλο — είναι θέμα εμπιστοσύνης, και η εμπιστοσύνη δεν χαρίζεται. Όμως, μια ΠΑΕ του μεγέθους του ΠΑΟΚ δεν μπορεί να στηρίζεται σε τρεις-τέσσερις ανθρώπους για να διαχειριστούν όλη τη λειτουργία της, θεσμική, αγωνιστική και οργανωτική.
Χρειάζεται δομή, σχέδιο, διάδοχη κατάσταση. Ο ΠΑΟΚ επένδυσε σωστά στο αγωνιστικό κομμάτι, το προπονητικό, το scouting, τις ακαδημίες. Ήρθε η ώρα να επενδύσει και στο διοικητικό του οικοδόμημα. Γιατί κανένας οργανισμός δεν μπορεί να σταθεί μακροπρόθεσμα χωρίς ικανά στελέχη που τον κρατούν όρθιο, ειδικά όταν τα φώτα σβήνουν και τα δύσκολα αρχίζουν.
Οι τίτλοι δεν έρχονται μόνο από τους παίκτες και τους προπονητές. Έρχονται και από τη δουλειά που δεν φαίνεται. Και σ’ αυτήν, οι Γκαγκάτσης και Κυριάκος είχαν ρόλο σημαντικό.
Το ζητούμενο πλέον δεν είναι να γίνει αποτίμηση του παρελθόντος. Είναι να τεθούν τα θεμέλια για το μέλλον.
Με ανθρώπους. Με πλάνο. Με στελέχωση.
Γιατί αλλιώς, το πρόβλημα δεν θα είναι αν θα έρθει άλλος ένας τίτλος.
Θα είναι αν θα υπάρχει η δομή για να τον αντέξει.
Υγ: Εξαιρετική η προσθήκη του Γιώργου Κουβεντίδη σαν διευθυντή επικοινωνίας.
