Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι εξαρχής, πριν μπούμε στην ουσία. Η προσωπική μου θέση, όπως και η πάγια στάση του PAOKDAY, δεν ταυτίζεται με κανένα πρόσωπο. Ούτε με τον Ιβάν Σαββίδη, ούτε με τον Μυστακίδη, ούτε με τον Κατσαρή, ούτε με τον Ησαϊάδη. Ο μοναδικός γνώμονας είναι και θα παραμείνει το συμφέρον του ΠΑΟΚ.
Δεν υιοθετούμε λογικές στρατοπέδων. Ούτε μας αφορούν, ούτε τις θεωρούμε παραγωγικές. Άλλωστε, ο δρόμος του διχασμού έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν και τα αποτελέσματα ήταν το λιγότερο απογοητευτικά. Ο ΠΑΟΚ, για να προχωρήσει μπροστά, χρειάζεται ενότητα, συνεννόηση και κοινούς στόχους. Όχι εσωτερικές έριδες και μικροπολιτικά παιχνίδια εξουσίας.
Ο Ιβάν Σαββίδης αποτελεί κομβική φυσιογνωμία για τον σύλλογο. Ο ευεργέτης. Ο άνθρωπος που άλλαξε τον ρου της ιστορίας του ΠΑΟΚ. Η εξυγίανση, η οικονομική σταθερότητα, οι τίτλοι, η επιστροφή του ΠΑΟΚ στην ευρωπαϊκή σκηνή – όλα αυτά φέρουν τη σφραγίδα του. Είναι γεγονότα που κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει. Και φυσικά, δεν υπάρχει περιθώριο για αγνωμοσύνη.
Την ίδια στιγμή, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τον ρόλο και τη σημασία του Α.Σ. ΠΑΟΚ, της «μητέρας» του συλλόγου. Ο ερασιτέχνης είναι η ρίζα. Και όταν οι ρίζες αποκόπτονται από τον κορμό, το δέντρο δεν αντέχει.
Η εικόνα των τελευταίων εβδομάδων είναι αποθαρρυντική. Αλληλοκατηγορίες, ανακοινώσεις χωρίς συνεννόηση, διαρροές, παρανοήσεις, στοχοποιήσεις. Συμπεριφορές που δεν συνάδουν με έναν ενιαίο, σύγχρονο αθλητικό οργανισμό.
Η παρερμηνεία των δηλώσεων του Κυριάκου Κυριάκου στη Γενική Συνέλευση της ΠΑΕ, η ανακοίνωση του ΑΣ για συμφωνία με τον Μυστακίδη χωρίς προηγούμενη ενημέρωση της ΠΑΕ, η στοχοποίηση του Θανάση Κατσαρή, αλλά και το γεγονός ότι η πλευρά Σαββίδη δηλώνει άγνοια για τις κινήσεις του ΑΣ, δείχνουν πλήρη έλλειψη επικοινωνίας.
Και εδώ είναι το κομβικό σημείο: Δεν μπορεί να προχωρήσει ο ΠΑΟΚ χωρίς διάλογο. Δεν μπορεί να υπάρξει νέο γήπεδο, νέα εποχή, χωρίς συνεργασία. Η Νέα Τούμπα δεν θα χτιστεί πάνω σε ρήξεις, ούτε με διαύλους επικοινωνίας κομμένους.
ΠΑΕ και ΑΣ ΠΑΟΚ οφείλουν (και μάλιστα άμεσα) να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι. Να μιλήσουν, να λύσουν τις όποιες παρεξηγήσεις, να βρουν κοινό τόπο. Το απαιτεί η ιστορία του συλλόγου. Το ζητά η βάση του κόσμου. Το υπαγορεύει η κοινή λογική.
Ο κόσμος του ΠΑΟΚ έχει κουραστεί να βλέπει τον οργανισμό να αυτοϋπονομεύεται. Να παλεύει με τον εαυτό του. Δεν του αξίζει αυτό το θέαμα. Θέλει έναν ΠΑΟΚ ισχυρό, ενιαίο, προσηλωμένο στο μέλλον – όχι εγκλωβισμένο στο χθες.
Η ευθύνη βαραίνει όλους τους εμπλεκόμενους. Και η ώρα των αποφάσεων έχει έρθει.
Ή θα προχωρήσουμε μαζί, ή θα παραμείνουμε κολλημένοι στα ίδια.
Ο ΠΑΟΚ αξίζει και χρειάζεται το μαζί.
Οτιδήποτε άλλο είναι απλώς χάσιμο χρόνου.
