95 χρόνια ασπρόμαυρης αγάπης. 95 χρόνια ΠΑΟΚ. Αδιαμφισβήτητα ένας απο τους μεγαλύτερους ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Ελλάδα…γνωστός στην Ευρώπη για τους οπαδούς του. Είναι διαφορετικό να είσαι ΠΑΟΚ. ΠΑΟΚ σημαίνει ΠΕΡΗΦΆΝΕΙΑ. ΠΑΟΚ σημαίνει ΤΙΜΙΌΤΗΤΑ. Πριν από 95 χρόνια 30 Mαρτίου 1926 μια παρέα 8 ατόμων μαζεύονται στη λέσχη Κωνσταντινοπολιτών απέναντι από τον Λευκό Πύργο. Πρόκειται για Κωνσταντινοπολίτες οι οποίοι έχουν έρθει πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη και οι περισσότεροι είναι πρώην μέλη του αθλητικού-πολιτιστικού συλλόγου “Ερμής Κωνσταντινουπόλεως”. Αποφασίζουν τη δημιουργία «Αθλητικού και Ποδοσφαιρικού Σωματείου» και υπογράφουν το σχετικό πρωτόκολλο ίδρυσης. Το νέο αυτό σωματείο θα φέρει την ονομασία «ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ». Τα ονόματα των ιδρυτών είναι Τριανταφυλλίδης (που θα γίνει και ο πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου), Κοεμτζόπουλος, Κρητικός, Θεοδοσιάδης, Ιωακειμόπουλος, Δημητριάδης, Αγγγελόπουλος και Τσούλκας. Στις 5 Απριλίου πραγματοποιείται η πρώτη (ιδρυτική) γενική συνέλευση όπου υπογράφεται το καταστατικό του συλλόγου από 34 άτομα. Στις 12 Απριλίου το καταστατικό κατατίθεται στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και εγκρίνεται στις 20 Απριλίου 1926. Χρώματα του συλλόγου είναι το άσπρο και το μαύρο, ενώ σήμα του συλλόγου είναι ένα τετράφυλλο μέσα σε ένα πέταλο, το οποίο εμπνέεται ο ενας εκ των ιδρυτών Κωνσταντίνος Κοεμτζόπουλος από το πακέτο των τσιγάρων που κάπνιζε. Η ομάδα αυτή κατέληξε να αποτελεί νόημα ζωής για ορισμένους. Ιδέα ύπαρξης για πολλούς. Δεν είμαστε λίγοι αυτοί που εχουμε κλαψει για την ομαδα. Πολλοί περισσότεροι όμως είναι αυτοί που χάρηκαν για αυτήν την ομάδα. Ακόμα περισσότεροι είναι αυτοί που πολέμησαν τον ΠΑΟΚ και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να τον απομακρύνουν από την ποδοσφαιρική σκηνή (κυρίως κατά την εποχή Σαββίδη). Ο ΠΑΟΚ όμως άντεξε, αντέχει και θα αντέχει όσο και αν οι αντίπαλοι του τον πολεμάνε. Γιατί ο ΠΑΟΚ είναι οικογένια. Χαραγμένα στην μνήμη του ΠΑΟΚΤΣΗ θα μείνουν για πάντα τα λόγια του Σαββίδη :<<Μου ήρθε μια σκέψη του Περικλή. Περίπου 5ος αιώνας π.Χ. είπε: «Ω Αθηναίοι σας καλώ να είστε πιο έξυπνοι. Να έχετε πιο καθαρό μυαλό». Γι’ αυτό κι εγώ καλώ την Αθήνα να έχει πιο καθαρό μυαλό. Τους ευχαριστώ. Αυτοί ενώνονται και κάνουν εμάς πιο δυνατούς!». ΠΑΟΚ δεν γίναμε για τα Πρωταθλήματα ούτε για τα πανηγύρια. ΠΑΟΚ γίναμε γιατί έτσι μάθαμε από μικρά παιδιά. Έτσι μας μεγάλωσε ο μπαμπάς μας…Απο κούνια ΠΑΟΚ. Και φυσικά και εμείς έτσι θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας. Πόσες φορές έκλαψες επειδή έχασε η ομάδα σου? Πόσες φορές δεν πήγες σχολείο την επόμενη μέρα? Πόσες φορές σε κορόιδεψαν για την ομάδα σου? Πόσα βράδια πριν από τα ντέρμπι έμεινες ξύπνιος κάνοντας διάφορες σκέψεις? Πόσες φορές ονειρεύτηκες τον εαυτό σου στον ΠΑΟΚ? Πόσες φορές μαλωσες για τον ΠΑΟΚ? Ποσες φορές η καρδιά σου κόντεψε να σπάσει σε κάποιο πέναλτι? Πόσες φορές έκλαψες με δάκρυα χαράς και συγκίνησης για την ομάδα? Πόσες φορές οι φίλοι σου σε είπαν κομπλεξικό και άρρωστο επειδή δεν πήγες μαζί τους για να δεις τον ΠΑΟΚ? Αμέτρητες…Και όλα αυτά από την αγάπη σου για την ομάδα…Από την ανιδιοτελή και αγνή αγάπη σου. Πολλοί είναι αυτοί που λένε << όλη την ώρα με τον ΠΑΟΚ ασχολείσαι…Τι μπορεί να σου προσφέρει μια ομάδα;;>> Αυτοί λοιπόν ποτέ δεν θα καταλάβουν. Εξάλλου το λέει και το σύνθημα 《Τι είσαι για μένα κάνεις δεν ξέρει…》. Εμεις δεν αποσκοπούμε στην απόκτηση κέρδους από τον ΠΑΟΚ αλλά στη ψυχική ευχαρίστηση. Και στις χαρές και στις λύπες μαζί. Και στο γήπεδο και στους δρόμους και στα δικαστήρια και στα πανηγύρια παντού μαζί επειδή έτσι έχουμε μάθει…Χωρίς τον ΠΑΟΚ είμαστε άδειοι. Είναι συναισθήματα που δεν αποτυπώνονται ούτε στο χαρτί ούτε σε κάποιο βίντεο και μένουν χαραγμένα στη καρδιά του ΠΑΟΚΤΣΗ. Συναισθήματα λύπης, στεναχώριας, αδικίας, θυμού που πολλοί σε κορόιδεψαν που νιώθεις έτσι για μια ομάδα. Ωστόσο 21/04/2019 Όλα αυτά τα “αρνητικα” συναισθήματα έμειναν πίσω την στιγμή που ο Τζηλος σφύριξε τη λήξη του ΠΑΟΚ-Λεβαδειακός. Αγκαλιαστηκες με άτομα που τα είχες μόλις γνωρίσει επειδή ησασταν δίπλα δίπλα στο γήπεδο και δεν τα ξαναείδες ποτέ. Εκλαψες οσο δεν ειχες κλαψει σε ολη σου τη ζωη. Μια μέρα που θα μείνει για πάντα στη καρδιά τη δική μου και όλων όσων βρέθηκαν εκείνη τη μέρα στο γήπεδο. Αυτή τη φορά τα δάκρυα ήταν δάκρυα χαράς και συγκίνησης. Η μόνη στιγμή στεναχώριας ήταν όταν όλο το γήπεδο σώπασε και ανατρίχιασε την ώρα που έπαιξε το βίντεο για τα αδικοχαμένο αδέρφια μας και μετά ακολούθησε το σύνθημα 《Αδέρφια ζείτε 》. Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστεί η μέρα αυτή καθώς σήμανε την αρχή της κυριαρχίας του ΠΑΟΚ. Τι να πρωτοθυμηθεις από όλη αυτή την ένδοξη ιστορία? Τα μεγάλα ευρωπαϊκά δίπλα? Τη στιγμή που ο Κλάους το σήκωσε στο Βόλο? Την στιγμή που ο Βιεϊρίνια σήκωσε το πρωτάθλημα? Τι στιγμή που ο Ιβάν πίνοντας ένα τσάι ξεχρεωσε τον ΠΑΟΚ? Όλες τις αδικίες που υφίσταται εδώ και χρόνια ο ΠΑΟΚ? Το γκολ του Βαρελα που ακυρώθηκε? Τις αφαιρέσεις βαθμων ανευ λόγου και αιτίας? Τις σφαγές στην Αθήνα? ΠΑΟΚ όμως δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο, είναι και το βολλευ και το μπάσκετ – που ανεξαρτήτως τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ομάδα βλέπουμε σε κάθε ματς να παίζουν όλοι με ψυχή – και όλος ο ερασιτέχνης ΠΑΟΚ. Για όλους αυτούς λοιπόν που στεναχωρήθηκαν, χάρηκαν, έκλαψαν χάθηκαν, μαλωσαν και έμειναν τόσα βράδια ξύπνιοι σήμερα είναι μια μέρα γιορτής. Όσοι ασχολούνται με μια ομάδα φανατικά δεν είναι αλήτες ή αμόρφωτοι. Είμαστε απλά άνθρωποι με παιδική ψυχή που αγαπάμε μια ομάδα και αφιερώνουμε την ζωή μας σε ένα σύλλογο, 2 χρώματα και ένα σήμα. 95 χρόνια ασπρόμαυρης παράνοιας, τρέλας, αγάπης, δόξας, περηφάνειας, ονείρου, καψουρας και αντιστασης συμπληρώνονται.
20.04.1926-20.04.2021… Εμείς μαζί για μια ζωή. Δικεφαλε μεγάλωσα και άλλαξαν πολλά όμως εγω ακόμα εδώ πιστα όπου πας σε ακολουθώ να σε βλέπω σ αγαπώ. Σε γνωρίζω απ’ τη φανέλα, την ασπρόμαυρη στολή, σ’ αγαπώ με τόση τρέλα όσο τίποτα στη γη Χρόνια πολλά αρρώστια μου! Χρόνια Πολλά Καψούρα μου! Χρόνια Πολλά Ναρκωτικό μου! Εμείς μαζί για μια ζωή!
