Σαν σήμερα, 9 Φεβρουαρίου, η οικογένεια του ΠΑΟΚ θυμάται μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας της. Έχουν περάσει 28 χρόνια από τον άδικο χαμό του Παναγιώτη Κατσούρη, ενός παιδιού που πρόλαβε να φορέσει τη φανέλα του Δικεφάλου και να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του.
Ο Κατσούρης έκανε τα πρώτα του βήματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο με τη Νάουσα, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Α’ Εθνική μόλις στα 17 του χρόνια, στις 31 Οκτωβρίου 1993, απέναντι στην ΑΕΚ. Οι εμφανίσεις του δεν άργησαν να τον φέρουν στην Εθνική Ελπίδων και το καλοκαίρι του 1996 ήρθε η μεγάλη πρόκληση: η μεταγραφή στον ΠΑΟΚ. Η πρώτη του συμμετοχή με τα ασπρόμαυρα καταγράφηκε στην πρεμιέρα της σεζόν 1996-97, εκτός έδρας, κόντρα στον ΟΦΗ.
Το βράδυ της 9ης Φεβρουαρίου 1998 έμελλε να αλλάξει τα πάντα. Μετά από έναν φιλικό αγώνα 5×5 με φίλους του στη Θέρμη, ο νεαρός ποδοσφαιριστής πήρε τον δρόμο της επιστροφής. Λίγο πριν το ξενοδοχείο Χάγιατ, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ξέφυγε από την πορεία του και προσέκρουσε σε γέφυρα. Η σύγκρουση ήταν μοιραία. Σύμφωνα με τις αρχές, η ταχύτητα τη στιγμή του δυστυχήματος έφτανε περίπου τα 120 χιλιόμετρα την ώρα.
Παρότι μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, ο Παναγιώτης Κατσούρης είχε ήδη φύγει από τη ζωή. Συμπαίκτες, προπονητές και άνθρωποι του ΠΑΟΚ έσπευσαν στο νοσοκομείο, αδυνατώντας να πιστέψουν το τραγικό νέο. Οι γονείς του, που βρίσκονταν στην Αθήνα, ταξίδεψαν εσπευσμένα στη Θεσσαλονίκη μαζί με τον μικρότερο γιο τους.
Την επόμενη ημέρα, η Τούμπα βυθίστηκε στο πένθος. Τελέστηκε τρισάγιο στη μνήμη του, με το κλίμα να είναι βαρύ και σιωπηλό. Λίγες ημέρες αργότερα, ο ΠΑΟΚ αγωνίστηκε με την Ξάνθη για το Κύπελλο Ελλάδας. Παρά τις σκέψεις για αναβολή, η επιθυμία της οικογένειας ήταν το παιχνίδι να διεξαχθεί ως φόρος τιμής.
Πριν από τη σέντρα, λουλούδια τοποθετήθηκαν μπροστά στη φωτογραφία του, ενώ στις εξέδρες σχηματίστηκε ένας εντυπωσιακός Δικέφαλος Αετός από γαρίφαλα. Το γκολ του Φρατζέσκου αφιερώθηκε στον αδικοχαμένο συμπαίκτη του, όμως το τελικό σκορ πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Εκείνη τη βραδιά, αυτό που κυριάρχησε ήταν η συγκίνηση και το σύνθημα που αντηχούσε σε όλη την Τούμπα:
«Κατσούρη, ζεις, για πάντα ΠΑΟΚτσής».
